Doorgaan naar content

“Levenswerk van mijn zoon verderzetten”

Nancy zet haar eigen rouwverdriet om in troost voor anderen

Dit voorjaar zou Nancy Vanderhaeghe (51) de 23ste verjaardag van haar zoon Noah Lemiere hebben gevierd. Drie jaar geleden overleed de student echter in een verkeersongeval, zodat haar ‘vent van de zee’ voor altijd 20 blijft. Op zijn geboortedag startte ze ‘MetNoah’, als eerbetoon aan hem, als zingeving voor haarzelf en als bemoediging voor anderen. Naast kaartjes maakte ze ondertussen nog meer troostgebaren.

Zorgzame tiener

We ontmoeten Nancy aan Zeilwagenclub De Krab in De Panne, waar Noah als lid en lesgever veel tijd heeft doorgebracht en waar hij nu als erevoorzitter zijn troostbank heeft staan. De mama houdt zijn zwarte rugzak stevig vast wanneer ze over haar zoon vertelt. “Hierin nam hij sinds zijn twaalfde altijd en overal zijn EHBO-kit met zich mee, steeds paraat om anderen te helpen”, zegt ze. “Dit typeert hoe hij was: heel plichtbewust, verantwoordelijk en zorgzaam.” Als enig kind van een zorg- en verpleegkundige was Noah vastberaden om als spoedverpleegkundige een verschil te maken. Maar op weg naar zijn stageplek sloeg het noodlot toe.

Helend schrijven

“Na zijn overlijden begon voor mij een blijvende zoektocht naar wie ik nu aan het worden ben. Aanvankelijk vluchtten mijn man en ik weg van ons verdriet, door lange wandel- of fietstochten te maken. Gaandeweg beseften we echter dat dit verdriet er mag zijn, als een schaduwkant van liefde. Na een retreat in Toscane omarmde ik mijn kwetsbaarheid en nam mijn harde, fysieke rouw dan ook een zachte, emotionele vorm aan. Ik voelde mijn verdriet en uitte mijn gevoelens op een creatieve manier”, vertelt Nancy.

Warme woorden

Ze ging met een grafisch ontwerper in zee om kaartjes met warme woorden en poëtische zinnen te maken. Ondertussen volgden er nog meer troostgebaren, zoals geurkaarsen of een schuildoosje voor kinderen. Telkens is er een knipoog naar Noah in de kleur- en materiaalkeuzes, als een eerbetoon aan hem. “Ik zie MetNoah ook als een manier om enigszins zin te vinden in mijn verlies. Vanuit mijn eigen gevoelens, maar ook door te luisteren naar anderen, vang ik woorden die raken, om te verzachten en te verbinden. Zo wil ik mensen helpen, zoals Noah dat zo graag wou doen.” Bekijk de troostkaartjes en -gebaren op metnoah.be.

Tekst en foto: Wouter Verheecke
Ik wil ook m'n verhaal in Westkustmagazine!

Deel dit artikel gekopieerd

  • https://westkustmagazine.be/magazines/familiespecial-westkust-magazine-2026/levenswerk-van-mijn-zoon-verderzetten

Misschien vind je deze artikels ook interessant.