Om met de deur in huis te vallen: wij hameren op meer kleur aan de Westkust. Deze Zweeds rode woning in Oostduinkerke doet dat alvast met verve, dus deden we wat nieuwsgierige buren doen: we gingen op onderzoek. Achter de gekleurde planken wonen Karel Crabbé (74) en Anne Mie Schelfaut (73), een hip koppel dat even vrolijk en warm is als hun kleurkeuze. Hij was dierenarts, zij apotheker, met oog voor esthetiek en design. Hun huis tegenover danscafé De Viking ruilden ze na hun pensioen in voor dit felgekleurd exemplaar, dat ze vanaf nul opbouwden. Even stevig verankerd en speels als hun sociaal engagement.
Wieg naast de operatietafel
Karel is een rasechte Oostduinkerkenaar, Anne Mie is aangespoeld. “Ik heb nog in Antwerpen, Gent én Kortrijk gewoond. Ik voel mij snel overal thuis.” UGent metselde hen aan elkaar en Karels job trok hen richting zijn geboortedorp. “Hier was toen nog geen dierenarts gespecialiseerd in kleine huisdieren.” Anne Mie draaide mee in de praktijk, bovenop haar job in een apotheek. “De wieg stond naast de operatietafel. Zo ging dat toen: 7 op 7 beschikbaar.” Het stadsleven miste ze lang, zeker in de winter, wanneer alle rolluiken vroeg dichtgaan. “Mijn boodschappen doe ik nog steeds in Veurne, Koksijde of Nieuwpoort, maar uit Oostduinkerke wil ik nu nooit meer weg.” Voor zand tussen de tenen passen ze, maar voor een wandeling tussen de schelpen niet. “Anne Mie raapt dan onder meer wenteltrapjes, ik zeeboontjes.”
De Viking als overbuur
Decennialang, tot in 2025, woonde dit duo pal tegenover De Viking, een iconische feestplek aan de Westkust. “Een populaire ligging bij de vrienden van je kinderen”, knipoogt Karel. “In de zomer kwamen die dan ook maar al te graag bij ons aperitieven, voor ze de straat overstaken.” Een danscafé aan de overkant was natuurlijk niet altijd een geschenk, van luide muziek tot verrassingen aan de voordeur. “Maar dat woog nooit op tegen het fijne contact met de uitbaters en hoe blij onze kinderen ermee waren.” Hun sympathie voor jongeren stopt trouwens niet aan de stoep. “Toen onze kinderen bij de scoutsbeweging Zeedustra zaten, steunden we die jarenlang. Later hielpen we ook de kinderen van Fedasil met hun schoolwerk.”
Splinternieuw rood met oud groen
Waar andere gepensioneerden achteroverleunen, bouwden zij nog een huis vanaf nul – en geen dertien-in-een-dozijnwoning. “We zijn wetenschappers, met creativiteit in ons DNA. Onze dochter Lore deelt onze passie en co-runt architectenbureau SILO, bekend om hun speelse ontwerpen. Dat gaf ons het vertrouwen om hen carte blanche te geven.” Gekleurd hout stond dan ook meteen op de plannen. “Groen overwogen we ook, maar dit Zweeds rood straalt meer warmte uit. Kleur duikt hier en daar al op in het straatbeeld, maar het mag best nog wat gedurfder.” Binnen timmerden ze aan een plek om oud in te worden. “Alles gelijkvloers, deuren breder en toiletten groter.” Anne Mie neemt ons mee naar haar lievelingsruimte. “Vanuit deze zithoek kijk je uit op ons vijvertje. Onze tuin verhuisde trouwens mee: we hebben veel overgeplant.”
De nagel op de kop als koppel
Karel en Anne Mie lopen hier alvast niet de muren op. “We beseffen wel goed wat een luxe dat is: niet iedereen kan op onze leeftijd nog in de tuin werken, laat staan een huis bouwen.” Karel tref je dan ook even vaak buiten als binnen. “Als vrijwilliger bij het Agentschap voor Natuur en Bos ben ik wekelijks bezig met het onderhoud van de duinen. Daarnaast doe ik pilates – vaak als enige man in de groep”, lacht hij. Ook Anne Mie volgt kook-, tai chi- én Spaanse les, maar voor een uitstap samen maken ze steevast plaats in de agenda. “Dan bezoeken we musea of verkennen we de natuur, en uiteraard staat onze deur altijd open voor ons gezin.” Hun wondermiddel voor een huwelijk zonder barsten? “Samen sleutelen aan projecten, van het passen op onze negen kleinkinderen tot het uitstippelen van wandeltochten. Zelfs na al die jaren leren we nog bij. Luisteren, geduld hebben en water bij de wijn doen”, knipoogt Anne Mie.
