Wie beter dan Amanda Goble (33) als covergirl van onze zomereditie? Samen met haar man Thomas Gheysen (32) runt ze Patisserie Gheysen in Oostduinkerke-Dorp, waar ze haar Amerikaanse roots al negen jaar geleden inruilde voor een leven vol liefde, deeg en vroege ochtenden aan de Belgische kust. Binnenkort vind je haar zelfs met zoete koopwaren op het strand. Met de voeten in het zand en een Berlijnse bol in de hand luisteren we naar haar bijzondere verhaal: over een toevallige ontmoeting in Amerika, een grote sprong naar België en een nieuw zomers avontuur dat proeft naar nostalgie.
Waar alles begon te rijzen
“Are you from Belgium?” Amanda was dat niet, maar opmerkelijk genoeg bleek die vraag van Thomas het begin van alles. Zo’n twaalf jaar geleden keken ze samen in een café in New Haven naar een WK-wedstrijd tussen België en Zuid-Korea. Thomas werkte op dat moment een jaar als bakker in de Verenigde Staten. Er werden telefoonnummers uitgewisseld en voor ze het goed en wel beseften, begonnen de contouren van hun gezamenlijke toekomst zich al af te tekenen. “Ons afscheid aan het einde van die zomer leek wel een scène uit een romantische film”, vertelt Amanda. “Thomas zette me af aan het station en vroeg of ik zijn vriendin wilde zijn.” Wat volgde, was een langeafstandsrelatie die de basis legde voor alles wat daarna kwam.
Van wetenschap naar zuurdesem
Wie denkt dat Amanda altijd al droomde van een leven tussen taarten, pannenkoeken en gebak, heeft het mis. De Amerikaanse is van opleiding mariene bioloog. Na het behalen van haar masterdiploma stond ze voor een belangrijke keuze: verder studeren of een compleet andere richting uitgaan. “Toen ik niet geselecteerd werd voor een doctoraat, wist ik het meteen”, vertelt ze. “De dag erna besloot ik om samen met Thomas in het bakkersavontuur te stappen.” Dat de universiteit haar een dag later alsnog contacteerde met een aanbod, veranderde daar niets meer aan. “Mijn keuze stond vast. Ik was smoorverliefd en wilde samen met Thomas zijn droom waarmaken.” Zo verruilde Amanda de wereld van onderzoek en wetenschap voor die van deeg, ovens en vroege ochtenden. Na een lange administratieve weg verhuisde ze in 2017 definitief naar België. Niet veel later nam het koppel de bakkerij in Oostduinkerke-Dorp over, waar ze vandaag samen hun verhaal verder schrijven.
Tussen brood en dialect
Verhuizen van Amerika naar België klonk als een avontuur, maar bracht ook uitdagingen met zich mee. Amanda moest niet alleen wennen aan een nieuw land, ook de taal bleek een struikelblok. “Meteen beginnen werken zonder de taal echt te spreken, vond ik best heftig. Soms kon ik gewoon niet zeggen wat ik wilde zeggen”, vertelt ze. Ook onze Vlaamse gereserveerdheid was even wennen. “In Amerika begroet iedereen elkaar enthousiast en met een grote glimlach. Hier blijft dit meestal beperkt tot 'een klein bruin brood'", lacht ze. Toch voelde Amanda zich snel thuis in Oostduinkerke. Klanten hielpen haar met het lokale dialect, al zorgde dat soms voor verwarring. “Kerekewere? Ik had geen idee wat dat betekende. En in de les leerde ik tellen in het AN, maar hier zegt iedereen tweje, drieje, viere, vuve.” Toch voelt ze zich helemaal thuis aan zee. “Toen ik Oostduinkerke voor het eerst zag, was ik meteen verkocht. Ik zou nergens anders meer willen wonen.”
Vers gebakken nostalgie
Alsof hun dagen nog niet druk genoeg zijn, blazen Amanda en Thomas samen met vriend Jan Devloo (34) een nostalgische kusttraditie nieuw leven in: de verkoop van Berlijnse bollen op het strand. “Toen er dit jaar een concessie werd uitgeschreven, hebben we meteen onze kans gewaagd”, vertelt Amanda. Met succes, want het trio mag verkopen van Sint-Idesbald tot Koksijde-Bad én van Oostduinkerke- Bad tot Groendijk. Ook voor de kwaliteit leggen ze de lat hoog. “De vulling maakt Thomas zelf, met biologische melk van boer Bart uit Booitshoeke. “Dat proef je echt in de crème.” Intussen worden drie verkoopskarren gebouwd en is de zoektocht naar enthousiaste jobstudenten volop aan de gang. “We hopen dat mensen de Boules de Berlin opnieuw associëren met zonnige vakantiedagen aan zee. Veel mensen bewaren daar warme herinneringen aan uit hun kindertijd. Het zou mooi zijn als we die traditie opnieuw kunnen laten groeien en er iets groots van kunnen maken”, glimlacht Amanda.
